Blog d.d. 8 februari 2018

Om een gevoel te krijgen bij een nieuw project verdiep ik me altijd in het script, mood- of storyboard. Zo kwam het dat ik maanden geleden gniffelend achter gesloten deuren mijn voorwerk deed. De Luizenmoeder.

 

In eerste instantie kreeg ik al jeuk bij de titel maar gaandeweg kreeg ik de lach niet meer van m'n gezicht; en dat was dan alleen nog maar door wat tekst op papier. De serie is inmiddels een recordbrekende hype met perfecte personages, heerlijke humor en bizarre herkenbaarheid. Vind ik dan he. Tot op heden heb ik overigens nog maar weinig tegenspraak…

 

Voor mij persoonlijk was het hét allerleukste project van 2017 en misschien wel van mijn casting-carriere…Al was het op de set van Onze Jongens op een heel andere manier smakelijk. Maar bij Luizenmoeder kwam alles samen; de kindjes die ik zo graag cast, de crewleden waar ik zo van houd en de kick om het tóch steeds weer voor elkaar te krijgen. Mijn taak was de figuratie coördinatie met hier en daar wat edels en aangevuld met de begeleiding van deze met liefde gecaste figuranten. Wat een lol! Ik heb heel wat spelletjes aangeschaft ter vermaeck van de kids en kreeg daar een hele collectie tekeningen voor terug; wat werk ik graag met kinderen.

 

Voor De Luizenmoeder heb ik overigens een vrij bont gezelschap laten aanrukken qua (edel)figuratie; naast de klas- en schoolkinderen ook de "ouders" met hier en daar een Minion of ijsbeer. Doe ik gewoon. Nu er een tweede seizoen aankomt stroomt mijn mailbox (weer) over met aanmeldingen; iedereen wil meewerken aan dit gigantische succes. Maar wat iedereen wil weten is natuurlijk hoe ik te werk ga; waarom boek ik de een wel en de ander niet??? Eerlijk; ik laat me veelal leiden door het script, mijn gevoel én, niet te onderschatten, de wens van de regisseur.

 

Voor we een draaiperiode ingaan zitten we met crew en soms een deel van de cast bij elkaar voor een breakdown. Daarin wordt elke scene besproken; van licht tot rekwisiet en van figuratie- tot locatievraagstukken; alles tot in detail en van voor tot achter elke scene van elke aflevering. Dan staan alle neuzen dezelfde kant op, voelen we hetzelfde en weet ik wat me te doen staat. Kort daarop volgt een planning, met liefde gemaakt door productie en nooit te verkrijgen in een definitieve versie; dat bestaat gewoon niet. Nooit.

 

Vervolgens leg ik breakdown en planning naast elkaar zodat ik weet wie ik wanneer nodig heb volgens de meest recente planning en kunnen de eerste oproepjes eruit. Logisch gevolg is het verwerken van honderden mailtjes; ik houd o.a. bij wie wanneer kan, hoe lang de persoon is (in De Luizenmoeder was dat vrij belangrijk) en of hij/zij alleen wil komen of met broertjes, zusjes of ouders.

 

Daarna begint de puzzel; het inplannen en boeken van de juiste figurant op de juiste dag. Niets zo veranderlijk als een aanmelding trouwens; vaak blijft de mailstroom op gang door wijzigingen op een eerdere aanmelding. Gevolg: weer verwerken en de planning omgooien. Maar op een gegeven moment moet ik echt verder en de mensen bevestigen.

 

Dan, de dag voor D-day (als in draai-dag) stuur ik de uitgebreide callsheets waarna het duimen draaien begint; bevestigt iedereen? Standaard boek ik 10% over (teveel) omdat "ziek, zwak en misselijk" schering en inslag is. Ook de oma's vallen bij bosjes de avond voor de draaidag, altijd lastig maar ik condoleer natuurlijk uit alle oprechtheid.

 

Op 9 van de 10 draaidagen ben ik zelf aanwezig om iedereen te ontvangen en mijn oersaaie maar o zo belangrijke verhaal af te steken over do's and don't on set. Tot het moment dat ik via de porto bericht krijg dat "we" verwacht worden op set; hysterisch zoekt men de door de styliste gekozen jas en tas, móét dat lipglosje nog even op (want een close-up zit in een klein hoekje natuurlijk) en moet net nog even de blaas geleegd worden of de koffie opgeslobberd : Maar dan…..ACTIE! 

 

Omdat ik vrees dat je, als ik langer doorga met mijn verhaal, afhaakt, laat ik de rest aan de verbeelding over. Maar geloof me; ik heb een topjob en De Luizenmoeder wat de kers op de taart. Ik kan dan ook niet wachten tot de scripts voor seizoen 2 binnendruppelen en ik weer kan doen wat ik zo graag doe. 

 

Wie weet wat de do's and don'ts zijn op een filmset? Tip; als je het niet weet, vraag het je zoon/dochter….

Ook een keertje figureren? Check:

Suus Casting ,Suus Kindercasting en Figureren in films en series

Meer blogs? https://www.facebook.com/blogatastic/